στη νυχτιά

kittaro blog





kittaro




Μόλις πέσει η νυχτιά, τα πρωτόγονα ένστικτα των δίποδων ζώων,  έχουν τον πρώτο λόγο... Τα κορίτσια μοιάζουν εξωτικά, ο πόθος… η στέρηση… φέρνουν ρίγη στη ραχοκοκαλιά! Είναι η ώρα που βγαίνουν από τις τρύπες τους, όλα τ’ ανδρείκελα της πόλης... Ψυχάκιδες, ναρκομανείς, δολοφόνοι, νταβατζήδες, μεθυσμένοι, στερημένοι και κάθε λογής κάγκουρες συναντιούνται στους έρημους, σκοτεινούς, κακόφημους δρόμους της αγοράς...




Φτηνές γυναίκες… φτηνό άρωμα… φτηνά ναρκωτικά... Δήθεν καυτές ανάσες… από πόρνες της συμφοράς! λίγη αγορασμένη συντροφιά...




Η πιάτσα είναι αμείλικτη, η αναλογία του τι δίνεις και του τι παίρνεις ακριβοδίκαιη, μα η ταρίφα παραμένει η ίδια κι εξομοιώνει όλους τους αγοραστές... Τ’ ολόγιομο φεγγάρι, μοναδικός μάρτυρας σε κάποια λίγα, ηδονικά(!) λεπτά… Κι εσύ, κάθε νύχτα εκεί… νοιώθεις πως πεθαίνεις και πως ξαναγεννιέσαι ταυτόχρονα… κάθε σου φορά!  




Κατάντια!!!... 



νύχτα
November 9, 2010
3

Comments

  1. :) Τίποτα ιδιαίτερο… σκόρπιες σκέψεις, καθημερινές γνώριμες εικόνες… από μία πόλη που ολοένα και παραπαίει…

    ReplyDelete
  2. Δεν είναι η πόλη που παραπαίει, αλλά το δίποδο ον που χρίστηκε να είναι εικόνα και ομοίωση της ελεύθερης σκέψης...
    Όσο για την νύχτα...μπορείς να δεις το φεγγάρι και να πιες στην υγειά του..
    Στην υγειά του μ' ένα φεγγαροποτό

    ReplyDelete

Post a Comment

Search

Follow