σκιές

kittaro blog





kittaro


κομμάτι γήινου καμβά τα χέρια το μυαλό και η καρδιά… τριγύρω μου καθρέφτες ή εγωισμοί; σκιές... μαύρες κουκίδες, που παριστάνουν τις ανθρώπινες σκιές… σαν άλλες αβραγίδες που προσωποποιούν… 

κίνηση… δράση… ενέργεια… ψίθυροι… σκέψεις… στοχασμοί… σ’ ένα κόσμο φθαρτό! υπάρχω κι αλλού;

πάγωσα! εγώ τρέχω, εγώ ακολουθώ… επιλέγω να με σκοτώνω, επιλέγω και να με ζω… είχα ξεχάσει τον αγέρα… είχε αιώνες να φυσήξει εδώ!

τον αγαπώ το χειμώνα… μέχρι να μου προσφέρεις το καλοκαίρι σου!!!…


ψυχές
January 15, 2011
4

Comments

  1. κοίτα σταλαγματιές χιονιού
    πέφτουν απ΄το στερέωμα της καρδιάς σου
    και παίρνουν φωτιά πάνω στις φλέβες μου...
    χιόνι που καίει...
    ο χειμώνας σου λιώνει...
    το καλοκαίρι υπάρχει ήδη στην ψυχή σου...

    ReplyDelete
  2. χειμώνιασε
    κι όμως βαθιά μέσα στη γη
    ο ήλιος του καλοκαιριού ξυπνάει
    μη τον φοβάσαι.

    ReplyDelete
  3. Μ άρεσε πολύ τούτο...
    Μου ταίριαξε

    ReplyDelete
  4. Εύχομαι να σας χάρισε χαμόγελα ικανά, τα πρόσωπα σας να φωτίσουν…

    Ευχαριστώ, καλή συνέχεια.

    ReplyDelete

Post a Comment

Search

Follow